Een dagje op zee (Räbbe huvud – Bohuslän coast)

Meeeeeeeeeeehhhhhhhh. 5u30. Was dat een schaap?
Meeeeeeeeeeehhhhhhhh. Eeeeeeecht? Schapen? Hier?

We worden gewoon gewekt door schapen! Ik dacht ze gisteren al gehoord te hebben. En dan was er die schapenkak natuurlijk. Maar toch. We hadden er gisteren geen gezien. En nu staan ze plots tussen onze tenten te mekkeren. Ik jaag ze weg met 1 hand uit de tent te steken in de hoop dat Lander en Fien nog wat blijven slapen.

Wanneer we uiteindelijk echt opstaan, weet ik niet meer. Maar we zien nog net de eerste kajakkers alweer vertrekken. We beginnen aan de afwas (want die hebben we gisteren overgeslagen) en dan volgt een zonovergoten ontbijt en alles weer opruimen.

Een top ontbijt bij top weer
Ook ik ontbijt mee

Ondertussen laden we onze gsm’s op met Big Blue. De zon doet haar werk met verve.

Big blue aan het werk 😉

Bert heeft trouwens ook nog een kennismakingsgesprek gepland vanmorgen. Wat een locatie om te werken. Hij heeft een hele berg tot zijn kantoor gemaakt. Zaaaaalig toch. En ik mag ondertussen alles afbreken en zorgen dat het terug in de kajaks geraakt.

Dit is het kantoor van Bert vandaag. Bert gaat helemaal op in zijn kantoor. Wie vindt Bert?
Een beetje ingezoomd. Zo wordt het een beetje makkelijker om Bert te vinden
Nog even een overzichtsfoto van onze slaapplaats voor ik alles afbreek
Dit moet allemaal de 2 kajaks in (inclusief kindjes :-))

Voor we opnieuw vertrekken, klimmen we nog even naar de top van het eiland om het uitzicht te bewonderen. Ook al staan Lander en Fien heel hevig om opnieuw te vertrekken, de korte klim loont meer dan de moeite. Ook de kindjes geven dit toe :-).

Een uitzicht om ‘u’ tegen te zeggen
Ook Lander en Fien genieten van het uitzicht.

En dan is het peddelen geblazen voor de rest van de dag. Fantastisch om op zee te peddelen tussen al deze rosteilanden. Al zijn we wel onder de indruk van de grote(re) boten die hier rondvaren. Dat zijn er heeeeeeeeel veel. Gelukkig liggen ze meestal dieper dan wij en houden ze zich aan enkele vaargeulen. Zo’n voorgeul oversteken, is in het begin wel een hele onderneming. Het voelt aan als te voet een autostrade oversteken. Iets waar je liever niet aan begint. Maar af en toe moet het toch.

Peddelen
En nog peddelen
Een peddelfilmpje
En nog een peddelfilmpje

Je voelt ook dat je als kajak niks te zeggen hebt aan de zee. Je bent gewoon een speelbal. Wanneer we af en toe in meer open water komen, voel je de kracht van de zee toenemen, samen met je eigen onmacht in de kajak. Dat zijn momenten waarop je je heel nietig voelt. Een leerschool zeg maar. En dan is de zee nog superkalm vandaag en is er nauwelijks wind.

Hoe dan ook: we peddelen gestaag door en arriveren dan ook ’s middags al aan Räbbe huvud, het eiland waar we onze tenten opnieuw zullen opstellen. Wanneer we arriveren, is het daar echter nog pokkedruk: er zitten een 4-tal families te genieten van zon, zee en de prachtige locatie. 

Het is pokkendruk op het minigrasveldje van Räbbe huvud

We leggen onze kajaks aan de kant en lunchen er alvast, terwijl we een stukje van het laatste kwart en de shoot-outs van de Red Lions meepikken. Wow. Hoe spannend was dat! Ondertussen zijn er al 2 families vertrokken, nog 2 te gaan.

Appeltje eten met een ongelooflijk uitzicht
Ook aan de andere kant een uitzicht waar superlatieven op van toepassing zijn

We besluiten onze tenten al op te zetten om zeker plaats te hebben en vervolgens op jacht te gaan naar hout op de omliggende eilanden. Op ons eiland blijkt immers geen hout te vinden. En dat hebben we absoluut nodig om straks te kunnen koken. Geen stress, geen paniek. We hebben nog de ganse namiddag om de omliggende eilanden af te schuimen. Normaal gezien moet je daar toch aangespoeld hout vinden….

Hout sprokkelen op de omliggende eilanden

Dat blijkt ook het geval. En na een succesvolle sprokkeltocht en nog een extra toertje peddelen in de buurt, keren we terug naar ons eiland. Ondertussen kan ik ons eiland zeggen wat alle andere mensen zijn vertrokken. We hebben het rijk voor ons alleen!!! En wat voor een rijk :-). Aan de ene kant zicht op verschillende andere eilanden. Aan de andere kant zicht op zee. Dat belooft straks voor de zonsondergang.

Maar eerst nog een namiddag luieren, spelen, lezen én koken natuurlijk. 

Een namiddagje luieren
Krabjes vangen
Nog meer luieren
De kajaks rusten ook uit, de kindjes spelen in de baai

Deze keer schaft de pot: mexicaanse soep, pasta pesto, komkommer, tomaat en een grillworst. Als toetje eten we nog een stukje chocolade bij de thee. Allemaal eenvoudig. Maar hoe lekker kan eenvoudig eten smaken. Gelukkig hebben we er aan gedacht om een voorraad zoet water mee te brengen. Tot hiertoe hadden we altijd water in overvloed: gewoon de drinkbus of de kookpot vullen in een klaterend riviertje of in het meer. Maar dat gaat natuurlijk niet aan de zee.

Dààrom staat er dus een zaag op een zwitsers zakmes
De pot staat op het vuur
een eenvoudig buffet
Hmmmm. Dat smaakt.
Op de achtergrond worden de worsten nog gebakken

Afwassen doen we dan weer wel eerst met zeewater en daarna nog even afspoelen. Vandaag doen Lander, Fien en Bert de afwas.

Samen gezellig afwassen

Daarna klimmen we nog even met zijn allen naar de top van het eiland om de uitzichten nog een laatste keer vandaag in ons op te nemen. Dan is het alweer slaaptijd voor Lander en Fien.

Nog even genieten op de top van het eiland voor de kindjes gaan slapen
Het blijft nauwelijks te geloven
We kijken onze ogen uit
En dan wordt alles stil in de baai

Eens ze slapen, brengen Bert en ik de rest van de avond door op die top. Genietend van de traag zakkende zon, de eilandjes rond ons, de bootjes die passeren, de stilte, de zee, …. We voelen ons als koningen zo rijk. Een absolute topper.

Bert en ik brengen de rest van de avond door op de top van het eiland…
…. bij de ondergaande zon

Een reactie achterlaten