Lazy sunday drive (Glaskogens Naturreservat)

De dag begint weinig veelbelovend. Het heeft toch zo ongeveer de ganse nacht geregend en meer dan we verwachtten. Gevolg: onze luifel blijkt ingestort onder het gewicht van alle water. We hadden hem laten staan om onze stoelen en tafel droog te houden zodat we deze ochtend buiten zouden kunnen ontbijten. Even vrezen we ergste. Gelukkig blijkt de luifel erg dummy-proef. Eens we het water er allemaal af hebben laten lopen, kunnen we hem gewoon terug rechtzetten én oprollen. Oef. Dat foutje had ons meer kunnen kosten.

En dan is er nog een foute noot: het plantje dat Bert van thuis had meegenomen, blijkt het wel echt begeven te hebben. 2 weken voor we terugkomen, gaat het onherroepelijk de vuilhoop op. 🙁

Het plantje heeft de tocht in Zweden niet overleefd

Tot slot raak ik vandaag een hapje uit mijn duim kwijt bij het toedoen van slotje op het toilet. Het is een straffe schuifhendel en er blijken zeer scherpe uitsteeksels aan te zitten. 

Dit alles bij elkaar genomen, vraag ik me af of we wel echt aan de dag moeten beginnen. We zetten toch maar door en rijden naar Gloskogens Naturreservat. Vandaag zal het daar nog een dagje gieten, maar morgen hopen we zonder al te veel regen van de schoonheid te kunnen genieten.

De rit zelf toont ons een heel ander Zweden dan de laatste dagen en weken. Meer open landschappen en meer grasland. Ook zeer mooi. Bovendien blijven de weggetjes ook zeer fel kronkelen. Dat draagt ook bij aan de schoonheid en maakt het zeker ook leuker om te rijden.

We rijden door een ander Zweden dan we gewoon zijn

Voor we in Glaskogens stoppen, moeten we minstens de broodvoorraad nog een keertje bijvullen. We stoppen daarvoor in Sunne. Lander doet ondertussen Typetopia. Dat typen gaat best al wel vlot. Hij kan al hele teksten blind overtypen. Mooi werk dat hij de voorbije maanden verricht heeft met vallen en opstaan. Fien leest ondertussen.

Deze keer ben ik al terug van de winkel terwijl Lander nog bezig is. We hebben beloofd dat ze nog even naar het speeltuintje mochten dat ze een beetje verder gezien hadden. Soms lijkt het wel alsof kinderen een zesde zintuig hebben om speeltuinen te zien. Er blijkt zelfs een soort skatebaan. Daar willen ze natuurlijk met hun step op. Dan is het toch handig dat je altijd alles bij je hebt.

De amuseren zich te pletter, Bert en ik zitten in een mooi park, het zonnetje schijnt hier en er is 4G. Alle ingrediënten voor een verblijf van enkele uren in het park. Zo zien we dat de hockey-mannen zich voorbij Spanje ploeteren, dat Nina Derwael goud pakt, we videobellen met de jarige opa en we lezen in onze boeken. Een lazy sunday.

Joehoe! Speeltuin.
Ook met 2 is dit plezant
We zitten in een prachtig parkje in Sunne
Er is ook een step/skate parcours
En rijden maar!
Een gezellig broer/zus moment tijdens de lunch

Uiteindelijk rijden we dan toch verder. Net op tijd, want we zitten nog maar net in de mobilhome of de eerste regendruppels verwelkomen ons opnieuw. Dat zal zo de rest van de dag blijven. Ook in Glaskogens Naturreservat. Dat blijkt trouwens een van de weinige plaatsen in Zweden waar er geen ontvangst is met de GSM. Tegen de verwachtingen in, zijn we dat hier nooit gewoon moeten worden. Dus wordt dat even aanpassen: geen up-to-date weerbericht, geen nieuws, geen kaarten downloaden, geen … . Wat vertrouwen we toch veel op dat kleine, verslavende bakje.

Een reactie achterlaten