Het geluk achterna – Stressless Viking

Scandinaven zijn volgens de statistieken de gelukkigste mensen ter wereld.  Van in het begin van onze reis ben ik toch een beetje aan het rondkijken hoe dat zou kunnen komen. Je kan er maar van leren. We hadden zelfs een projectje opgezet hierrond: Stressless Viking. Nu we stilletjesaan aan het einde van onze reis komen, is het tijd om alles even op een rijtje te zetten.

Zijn het de vele hamburgertenten?

Het eerste dat me opviel is de grote hoeveelheid hamburgertenten hier in Zweden: Mc Donalds, Burger King, Max, Sibylla en allerhande lokale tentjes. Ze zijn in grote getale aanwezig en de klanten dus ook. Zou dit de Zweden zo gelukkig maken? Ik denk (en hoop) van niet. Ik ga er vanuit dat de Amerikanen dan nóg gelukkiger zouden moeten zijn. Deze hypothese verwerp ik alvast.

Maakt te snel rijden gelukkig?

Een ander punt dat al heel snel opviel, valt eigenlijk uiteen in 2 puntjes: Zweden lijken zich doorgaans echt niet aan de snelheidslimieten te houden. Er wordt stevig doorgereden, zeker langsheen de kleinere wegen en in de “dorpskernen”. Al is dat woord misschien een klein beetje overroepen voor een tiental huizen die ongeveer op dezelfde plaats langs de weg liggen. Hoe dan ook: er wordt geen 40 gereden, maar 60. Staat er 60, dan wordt er zeker 80 gereden. Enzovoorts. Het feit dat elke flitspaal ruim van tevoren staat aangegeven, helpt zeker ook niet om je aan de snelheid te houden. En – toegegeven en ter verdediging – op godverlaten baantjes waar je goed zicht hebt, is het wel echt moeilijk om je aan de gevraagde 70 of 80 km/u te houden. Dat gezegd zijnde: zou je van te snel rijden gelukkiger worden dan anderen? Ik durf het betwijfelen.

BBQ’en voor geluk?

Nog een evidentie voor de Zweden: BBQ’en. Ongeacht het weer of de plaats waar je bent. Je komt echt overal BBQ- of grillplaatsen tegen: in elk natuurreservaat, op elke wandeling en op elk mooi plekje is er een plaats voorzien om een vuurtje te stoken, het nodige hout daarvoor én ook een rooster om vlees op te leggen. Je hoeft dus alleen je vlees nog mee te brengen. En als je dan toch nog een plekje zou vinden waar er geen BBQ of grill staat, dan brengen de Zweden gewoon een klein draagbaar BBQ-stelletje mee zoals we ook een paar keer hebben kunnen zien.
Ook op camping moet en zàl er geBBQ’ed worden. Die liefde voor BBQ’en kan je ook goed zien in de winkel. Het BBQ-vlees neemt altijd veel plaats in beslag, ongeacht het seizoen. Het gaat doorgaans ook over gigantische stukken vlees, meestal een kilo vlees of meer. Maar word je van BBQ’en ook gelukkig? Ik vermoed niet van het BBQ’en op zich, maar wèl van hoe de Zweden de BBQ beleven. Het gaat immers niet om zo’n BBQ-stelletjes zoals bij ons waarbij de pineut van dienst al het vlees mag bakken terwijl de rest gezellig aan tafel zit. Nee, de Zweden pakken het anders aan. Het gaat om een echt vuur, houtgestookt en langs alle kanten staan er bankjes rond. Ze zitten dan ook met zijn allen gezellig in de buitenlucht rond het vuur van de grillplaats en doen een babbeltje. Die gezellige ontmoetingen zouden wel eens kunnen bijdragen aan een verhoogd geluksgevoel. Samen met het gezellig buiten zijn: het friluftsliv.

Friluftsliv

Dat is meteen een andere gewoonte waar we niet omheen kunnen. De Zweden lijken elk vrij moment te gebruiken om buiten te zijn en de natuur in te trekken. Jong of oud, groot of klein, kinderen of geen kinderen, … het lijkt allemaal niet uit te maken: Zweden trekken zo vaak ze kunnen naar buiten. Een uurtje gaan vissen aan een rivier of meertje, een (kort) wandelingetje maken, lunchen met een collega aan de rand van een meer, even een duik nemen in het lokale meertje, erop uit trekken voor een weekendje met de rugzak, … We hebben het zovelen zien doen, met 2 of met de ganse familie. Van in het begin van onze trip merkten we dat de natuurparken en de campings in het weekend veel drukker bezocht worden dan in de week. Er zijn heel wat mensen die een paar honderd kilometer rijden om een weekendje buiten of op een camping of in een hut in de bergen of …. door te brengen. We hebben ganse families de natuur in zien trekken met een grote, zware trekkersrugzak: een gezin met (jonge) kinderen én oma en opa. Of een pasgetrouwd stel met een baby. Het is hier allemaal geen bezwaar om niet buiten te komen en te genieten van de buitenlucht. 
Het is trouwens niet altijd te voet dat de natuur wordt ingetrokken. Het kan evengoed met sneeuwscooter, de quad, een kano, kayak of een grotere boot zijn. 
Hoe dan ook, naar mijn mening zit het Friluftsliv er wel voor iets tussen.

De Zweedse balans tussen werk en privé

Iets wat we veel minder zelf hebben kunnen zien, is het belang dat hier gehecht wordt aan echte balans tussen werk en privé. We zijn ondertussen geabonneerd op een Engelse verise van een Zweedse krant. En daar kan je het al wat ‘voelen’ aan de hand van de artikels en de onderwerpen waar de debatten hier over gaan. De balans werk/privé lijkt hier heilig. Een anekdote van een Belgische die hier een tijdje op Erasmus is geweest, maakt het voor ons inzichtelijk(er). Voor de anekdote zelf, moet je begrijpen hoe de lessen aan de universiteit hier georganiseerd zijn. In de voormiddag worden de lessen gegeven, in de namiddag is er dan tijd ingeroosterd om die lessen te verwerken of om aan een groepswerk te werken. ’s Avonds of in het weekend ben je blijkbaar vrij. Zo was er een prof die op vrijdag een taak opgaf tegen volgende maandag. Prompt gingen de vingers van bijna alle studenten in de lucht. “Maar, professor! Dan hebben we maar 4 uur om aan deze taak te werken. Dat lukt toch nooit.” De gedachten van de Belgische studente gingen meer als volgt. “Hoe? Maar 4 uur tijd? Je hebt toch een heel weekend!!!” Daar zit het hem helemaal. Van jongs af aan, zit het belang voor de balans werk/privé ingebakken in het systeem.

Een reactie achterlaten