Natte onderbroeken wandeling (Sånfjället nationaal park)

Op enkele brommertjes die rond middernacht kwamen rondtoeren, heb ik fantastisch geslapen. Na een goed ontbijt, vertrekken we blijgezind en onder het goedkeurend oog van het stralende zonnetje terug op pad richting Sånfjället nationaal park. Onderweg stoppen we nog bij een ICA om de voorraden terug aan te vullen.

De rit verloopt zeer voorspoedig op de laatste 15 km na: we rijden op de slechtste niet-verharde weg die we in Zweden al tegengekomen zijn. Niet dat de weg vol putten zit, hij is gewoon geribbeld. Denk aan het prachtige, geribbeld motief dat je vaak ziet in het zand van de zee, vorm gegeven door de golfslag, maar dan knoerhard.
De mobilhome maakt enorm veel kabaal en vibreert in zijn geheel mee. Bij momenten lijkt het wel alsof hij uiteen zal vallen. Ik zoek de gladdere kanten op en pas de snelheid aan tot 30 km/u. Sommige stukken zelfs tot 15 km/u, maar zelfs dan blijft het geluid oorverdovend. Als klap op de vuurpijl begint het ook nog te regenen. Eerst zachtjes, maar daarna krijgen we een felle regenbui en zelfs een hagelbui die het alarm van sommige auto’s doet afgaan. Welkom in Sånfjället nationaal park. 🙂

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat we die regenbui wel voorzien hadden. Daarna zou het terug opklaren om morgen terug de ganse dag te regenen. We plannen – na het middageten – dus alsnog een middellange wandeling. Uiteindelijk wordt het 14 km met 600 hoogtemeters. We zullen pas terug aan de mobilhome komen rond 19u15.

De wandeling zelf vind ik initieel niet veel soeps: we starten met een heel pittige klim en komen dus al snel boven. We kunnen best ver zien, maar ik vind het uitzicht toch niet zo indrukwekkend. Wellicht ben ik te veeleisend want Bert, Lander en Fien vinden het wel zeer de moeite.

Een zeer stevige klim levert ons al snel de eerste uitzichten op
Ik ben misschien niet zo onder de indruk van het uitzicht, maar houd de sfeer er wel goed in
Even spelen aan de eerste top …. en weer op weg.

Na de eerste top bereikt te hebben, stijgen we verder door, nog hoger de berg op. Eens we daar boven komen, wordt het landschap ook voor mij fantastisch mooi. Ik waan me op een of andere buitenaards planeet. Prachtig. Zeer de moeite. Daarna dalen we langs een sterk ingesneden bergrivier af naar een hut. Daar nemen we even pauze en eten we een koekje. We hebben dan 6,5 km in de benen.

We klimmen door, nóg hoger de berg op
Het ziet er hier plat uit, maar ik verzeker je dat dit opnieuw best stijl is (al kan je het ook niet aan onze lustige stappertjes zien)
Hier ben ik dan weer wel van onder de indruk: op welke planeet zijn we hier verzeild geraakt?
Beautiful
We volgen dit sterk ingesneden riviertje tot aan een hut
We blijven genieten van mooie bergen in de verte
Bij de hut is het tijd voor een koekje

We houden ondertussen de buien ook in het oog, want ze voorspellen nog (hevige) regen in de late namiddag. De bui lijkt gelukkig aan ons voorbij te gaan. Tot rond de berg draait en we recht naar de regenfronten wandelen. Even later zitten we er dan ook middenin en is alles dat niet onder onze waterdichte jassen zit, kletsekloddernat. Het water loopt recht in onze schoenen die voor de rest van de wandeling zompige geluiden zullen maken. Maar ook onze broeken en onderbroeken worden niet gespaard. Al wandelend verzinnen we leuke titels voor dit blogartikel. Het wordt ‘Natte onderbroeken wandeling’ :-).

Ai ai, dat ziet er best wel donker uit.
Het is zover… we zitten midden in de regenbui
We stappen onversaagd verder

Na enkele kilometers stopt de regen ook weer en zo kunnen we de laatste kilometers terug wat drogen. Al krijgen we daarbij ook wel een beetje koud. Gelukkig wandelen we ondertussen in een prachtig groen bos met vele bezienswaardigheden: mooie watervalletjes, de meest kleurrijke en grote paddestoelen, afdrukken van berenpoten, kikkers, en ga zo maar door.

Is dit geen prachtig groen bos?

Op het einde van de wandeling passeren we een soort kinderboerderij. De geitjes lopen gewoon los en trekken de aandacht van de kindjes. Zo blijven zij daar nog wat hangen terwijl ik al begin te koken.

Lander met zijn lievelingsgeitje

Later zal blijken dat er ook een kudde koeien losloopt en een luid loeiend een wandelingetje komt maken tussen de auto’s en mobilhomes. Ik hoop dat ze vannacht ook slapen…..

Een reactie achterlaten