Trofeeëntocht (Gäddede)

Na een klein uurtje rijden, starten we de wandeling in de goot. Dit is letterlijk te nemen: we moeten we de eerste 750 meter van de parking tot aan de start van de wandeling door de goot ploeteren. Het alternatief is op de weg zelf wandelen. We hebben ons vandaag trouwens lekker warm aangekleed: thermisch ondergoed, handschoenen, mutsen en boeuf zijn allemaal terug bovengehaald. Geen kou voor ons vandaag :-).

De eerste 750m wandelen we door de goot naast de weg

De eigenlijke wandeling zelf start in de vallei van een rivier. We klimmen vrij snel omhoog en laten deze achter ons. Het pad ligt vol met uitwerpselen. Ze lijken heel hard op die van schapen. We zijn er dan ook voortdurend naar op zoek.

We starten langs de rivier.
Een eerste klim levert al snel een mooi zicht op de vallei op

Even later komen we echter een kudde rendieren tegen en later op de dag nog een. Zij zijn dus de schuldigen. Rendieren zijn trouwens heel wat schuwer dan schapen. Wanneer ze mensen in de verte zien, zetten ze zich eerst recht en als je blijft naderen, nemen ze meteen de benen.

Een kudde rendieren graast in de verte
Even later komen we een 2de kudde tegen. Ze liggen gezellig vlak naast het pad.

Naast de rendieren komen we nog een prachtige vogel tegen: de goudplevier. Het is een vogel met prachtige veren en een heel typische roep. We hebben hem in vorige wandelingen ook al gezien.

De wandeling zelf is mooi, maar vrij eentonig. Na een tijdje hebben we het wel gezien. We besluiten van het pad af te wijken en de dichtsbijzijnde berg te beklimmen in de hoop een glimp van de vallei erachter op te vangen. Fien ziet het niet zitten en blijft beneden aan de berg wachten. Ik heb wat voorsprong op Lander en Bert. Helaas op de top van deze berg heb je – naast heel veel wind – een mooi zicht op de vallei waar we al in zitten, maar niet op de volgende. Bert en Lander houden het daarop voor bekeken en wandelen terug naar Fien. Ik wandel naar de volgende top die vlakbij lijkt te liggen in de hoop daar meer geluk te hebben. Maar helaas, weer niks: er is een net nog iets hogere top die het zicht verspert. Misschien moet ik daar nog naartoe? Zo loop ik als een paard (ezel?) achter een wortel aan die mij wordt voorgehouden. 

De vallei voor deze wandeling is mooi, maar ietwat saai.
Lander en Fien vinden het super om in een uitgedroogde vijver rond te lopen
Het zicht op onze eigenste vallei vanaf de top.

Ik heb echter wel geluk: onderweg vind ik 3 stukken gewei van een rendier. Daar ben ik zelf blij mee en ook Lander en Fien zullen dit geweldig vinden. En, ja hoor: het is mijn geluksdag. Ik ben op een top die mij zicht biedt op de nieuwe vallei. In de verte zie ik Noorse bergen in het zonnetje liggen blinken. Ik trek enkele foto’s, maar – met mijn handschoenen uit – bevriezen mijn handen aan sneltempo. Ik haast me terug naar de rest. Daar aangekomen, blijkt ook Lander nog een gewei gevonden te hebben. 

Ongelooflijk: we verlaten het wandelpad voor een keertje en komen meteen terug met 4 stukken gewei. Iets Later zullen we zelfs nog een 5de vinden. We zijn alvast superblij met onze trofeeën.

Onze trofeeën

Bert, Lander en Fien hebben ondertussen ook gegeten. Ik speel dus snel een paar boterhammen binnen voor we de terugweg aanvatten. Die verloopt verder zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Behalve dat we helemaal op het einde nog enkele rendieren tegen het lijf lopen met prachtige geweien.

De terugweg vol babbelen

We springen terug de mobilhome in en rijden een stukje verder op de Vildmarkswegen. We begrijpen waarom dit de mooiste weg van Zweden genoemd wordt. Op de meeste wegen zie bos, bos en nog meer bos. Echt verre panorma’s zijn er meestal niet bij. Langs deze weg is dat heel anders: eerst nog steeds veel bossen, maar door het sterk heuvelende landschap en de nabijheid van de rivier heb je heel vaak prachtige vergezichten. Later verdwijnen de bomen helemaal en rijd je door kaal berglandschap. Heel mooi, zeker als je geen bergwandelingen gedaan hebt. Die brengen je natuurlijk op nog veel mooiere plaatsen.

Een eerste tussenstop met zicht op de bergen
Een 2de tussenstop toont een getrapte waterval
Onze weg kronkelt door het kale landschap

We stoppen de rit vrij vroeg in Gäddede. Daar starten verschillende wandelingen. We moeten nog kiezen welke we morgen zullen doen.

Btw: we hebben nog wat mobilhome pech: de blazer van de mobilhome krijgen we niet meer af. En we hadden hem net op stand 4 gezet om de schoenen van de kindjes te drogen. Eens zien hoe we dat gemaakt krijgen;

Een reactie achterlaten