Alweer een pareltje in Stora Sjöfallet (Stora Sjöfallet)

Vandaag geven ze regen, maar niet zoals het voor het ogenblik regent in België. Wat een drama! Niet te geloven. Ik hoop dat dit eenmalig is en we hier niet gewoon aan moeten worden dankzij de klimaatopwarming….
Soit, terug naar Zweden. Wij kiezen voor een boottocht naar de overkant van het meer. De boot zal ons afzetten aan Akkha, een geweldige berg met nog verschillende gletsjers. Daarna wandelen we via eeuwenoude rendierpaden door de berkenbossen in de vallei. 

Gezien onze ervaringen in Nikkaluokta verwacht ik er niet te veel van, maar dit keer is dat geheel onterecht. Wat een fantastische wandeling. En dat ondanks de regen. Dit is misschien wel de allermooiste wandeling die we al gedaan hebben. Stora Sjöfallet is een absolute aanrader, zowel in de sneeuw als in de zomer.

Maar eerst moeten we dus nog helemaal tot aan het uiteinde van de vallei rijden om de boot te nemen. We dachten daar een half uurtje over te doen; uiteindelijk wordt het meer dan een uur. Enerzijds omdat we de afstand wat onderschat hebben, anderzijds omdat het wegdek vaak in zeer slechte staat verkeert. Gelukkig zijn we op tijd vertrokken. Uiteindelijk komen we om 10u30 toe. De boot vertrekt om 11u. Die halen we dus met gemak. Ondertussen kunnen we al wat genieten van de uitzichten en de frisse wind.

De rit naar het einde van de vallei levert ook al prachtige, mystieke vergezichten op
We kunnen Akkha aan de overkant van het meer al bewonderen

De overtocht verloopt vlot en ondanks de wolken worden we getrakteerd op indrukwekkende uitzichten op de verschillende bergen. Na 40 minuutjes worden we aan de voet van Akkha afgezet en kunnen we aan ons avontuur beginnen.

De boot op
Ook onderweg is het uitzicht fantastisch
Op de uitkijk naar gletsjers, naar vissen, naar bergen, naar …

Tijdens het eerste gedeelte vind ik de staat van de natuur onrustwekkend: het ziet er nog heel herfstig uit. Er is nauwelijks groen te bekennen, wel veel vaal bruine en rossige kleuren. Gelukkig verandert dat snel in fris groen berkenbos. Na een uurtje stappen worden we getrakteerd op een indrukwekkende rivier. Deze alleen al maakt het de moeite om de overtocht te maken. Het is ondertussen 13u en even gestopt met regenen, hoog tijd om even uit te rusten en te lunchen voor we de hangbrug oversteken.

De berken blijken hier doods. Gelukkig is de grondbedekking al wat groen
Regenwolken
Ook in de regen stappen we lustig verder. Hier herleeft de natuur gelukkig al wat
We stappen in de richting van de 1 van de gletsjers van Akkha
Onze lunchplaats bij de woeste, kolkende, onstuimige en immer bewegende rivier

Na de middag beginnen we met een korte klim omhoog die ons meteen fantastische vergezichten oplevert. Deze beelden kunnen recht uit Jurassic Park of zo komen. Fenomenaal. De rest van de trip verloopt veelal door oud berkenbos. Het wordt echter nooit saai omdat we regelmatig de omliggende bergen te zien krijgen. 

Op de hangbrug
Top, zo’n hangbrug
Ons uitzicht na een korte klim is zo uit jurassic park weggelopen. Enkel de dino’s kunnen we maar niet vinden.
Het berkenbos is hier even iets dunner. Dat levert alweer een mooi uitzicht op.

Het weer verandert ook regelmatig: de ene keer regen, dan weer zonneschijn.

Zo ook na 8,5km wandelen. Hier nemen we pauze in een lekker warm zonnetje bij een bergriviertje waar de kindjes in willen zwemmen. Het water is ijskoud. Lander houdt het uiteindelijk bij natte voeten. Fien heeft zich er echt in ondergedompeld. Brrrr, dappere ijsbeer. Maar plots slaat het weer om en is daar alweer regen. Geen idee waar die zo plots vandaan is gekomen. In een wip en een flip zijn de kleren terug aan en beginnen we aan de terugweg. Onze boot vertrekt om 18u40. Die moeten we absoluut halen. Dat zou voor onze geoefende benen geen enkel probleem mogen zijn. Zeker omdat er een geïmproviseerd café is bij de steiger. Als we op tijd terug zijn, hebben we de kindjes beloofd daar iets te gaan drinken. De motivatie is dus top.

Pootje baden in een rustig – maar ijskoud – bergriviertje
We genieten even van het uitzicht en het zonnetje bij het bergriviertje
Een ongelooflijk oude berk. Aan zijn schors is hij bijna niet meer te herkennen.

We zijn ruimschoots op tijd terug en worden verwelkomd bij de finish door een prachtige regenboog. Helaas blijkt het cafeetje wel gesloten, ook al had het open moeten zijn volgens de openingsuren. Lander en Fien gaan hier gelukkig fantastisch mee om. We vleien ons dan maar neer in het zonnetje dat ondertussen terug is komen piepen en genieten er met volle teugen van in afwachting van de boot.

Heel in de verte zien we het meer. Daar moeten we terug naartoe
Hoorde ik daar toch geen dino? Nog één keer kijk ik achterom…
Deze prachtige regenboog verwelkomt ons bij aankomst

De terugtoch verloopt even vlot als de weg heen: om 19u20 worden we netjes afgezet waar we vanmorgen vertrokken zijn. En in dit soort situaties is een mobilhome toch ongelooflijk handig. Geen lange autorit meer, maar gewoon nog 50 meter stappen naar ons mobiel huisje. Het weer is ondertussen – nog maar eens – omgeslagen, maar dat deert ons niet, want wij zitten ondertussen lekker, gezellig binnen te verwarmen aan een bord hete soep na alweer een topdag. Smakelijk!

Het weer slaat om tijdens onze boottocht terug. Dat levert dramatische taferelen op.

P.S. Vandaag heel wat prachtige vogeltje gezien en gehoord. Enkele heb ik kunnen vastleggen.

Een reactie achterlaten