Bijna een stukje Zweden vergeten ;-) (Puoltsa)

Om 9u30 zijn we alweer op weg naar – jawel – Noorwegen. Niet met de mobilhome, wel via een prachtige wandelroute. Zeker een van de mooiste, misschien wel dé mooiste tot hiertoe. En dat terwijl niemand ons deze wandeling aanbevelende. Bert was gisterenavond al eens gaan scouten of ze de moeite was, en dat was ze dus zeker.

We vertrekken vanuit Riksgränsen een vallei in ongeveer parallel aan de grens met Noorwegen. We kunnen de controlepost zien. Geleidelijk aan wordt de vallei groener en groener. Er doemen ook meer en meer majestueuze bergen op. Hoe verder we komen, hoe duidelijker het ook wordt dat het pad niet zo vaak bewandeld wordt. In het begin zijn er nog bruggetjes om de verschillende riviertjes over te steken, maar gaandeweg ontbreken die en moeten we improviseren. Daarnaast moeten we ons op sommige punten echt een weg banen door de planten.

Vertrek aan Riksgränsen
Prachtig landschap
en nog meer van dat
Dezelfde bergen blijven het landschap domineren, maar gaan allerminst vervelen
Een overzicht
De stenen vallen beter op in het frisgroene landschap
Voor ons in de vallei doemt stilletjesaan een meer op waar we voorlangs zullen passeren op zoek naar Noorwegen
Even een drankpauze
Lander en Fien gidsen mekaar door het landschap

Tegen de middag komen we bij de plaats waar een niet-gemarkeerd pad richting Noorwegen zou moeten aftakken. Zou moeten. Want hoe hard we ook zoeken, het pad is niet te vinden. We scannen de hele omgeving af, maar zonder resultaat. Noorwegen wil ons echt niet zien. We besluiten dan maar op deze onbeschrijflijk idyllische locatie onze boterhammetjes boven te halen. We eten ze op terwijl we ietsje verder de Noorse bergen zien liggen. Daarmee zullen we het moeten doen.

We banen ons een weg door de Zweedse jungle
Onze lunchplaats

Er is regen voorspeld voor de namiddag. De kindjes hadden daarom hun jas meegenomen tegen de muggen in plaats van hun trui. Bert en ik rekenen erop dat de regen niet al te vroeg valt of gewoon niet al te nat is en houden het bij onze trui. Uiteindelijk zullen we geen regen te zien krijgen, maar de wolken zorgen hier en daar toch voor beduidend meer dramatiek in het landschap.

Meer dramatiek in het landschap wanneer we terugkeren
Zou het gaan regenen?
Klimmen en klauteren is er ook bij vandaag
Een uitsmijter

We zijn goed op tijd terug van onze wandeling en rijden verder. Eerst terug naar Kiruna, dan verder omhoog naar Karesuando. Tenminste, dat was het oorspronkelijke plan tot Bert opmerkt dat we dan nog een klein stukje Zweden overslagen waar ook leuke wandelingen te maken zijn. Van Kiruna kan je immers ook opnieuw opzij richting Noorse grens, maar dan aan de andere kant van de bergen die we net gezien hebben, naar Nikkaluokta. Daar rijden we nu dus naartoe.

Maar niet zonder eerst – weliswaar op de valreep – het meest gefotografeerde stukje Zweden ook nog even te trekken vanuit de mobilhome. We hebben deze prachtige gletsjervallei, een volmaakte U, uiteraard al herhaalde malen opgemerkt. We zijn er al zo vaak gepasseerd. Maar nu pas maken we er even een foto van.

Op de valreep: het meest gefotografeerde ‘landmark’ van Zweden.

We rijden nog niet helemaal tot in Nikkaluokta, maar stoppen rond 18u in Puoltsa, een waar mekka voor de muggenliefhebber. Ik trotseer hen even en kom terug met een veelbelovende foto voor morgen.

Veelbelovend zicht op de bergen van morgen

Een reactie achterlaten