Een kruis door Noorwegen (Riksgränsen)

Gisteren hebben we nog eens bekeken of Noorwegen haalbaar is. We zitten ondertussen vlakbij de grens met Noorwegen. Gisteren sliepen we nog een 20-tal km van het grensdorp Riksgränsen, vandaag zullen we pal in het centrum slapen. Onze conclusie is dat het niet zal lukken: Vlaanderen is groen, maar Lapland is net terug rode zone geworden. We moeten de laatste 10 dagen in groene zone verbleven zijn om de quarantaine te vermijden. Met ons verblijf in Lapland is dat absoluut niet het geval. Een dikke streep dus door Noorwegen: we blijven in Zweden.

Na dit besluit, ga ik nog even voor een avondwandelingetje in het gebied achter ons voor alweer prachtige uitzichten over de vallei waar we slapen.

Nog een prentje voor het slapengaan

’s Ochtends wanneer we wakker worden, kan ik ook nog deze mooi foto maken van onze kindjes.

Gezellig bij elkaar in bed.

Vandaag staat de befaamde wandeling naar Trollsjön op het menu. We zullen geweten hebben dat het om een befaamde wandeling gaat: we zijn nog nooit zo veel volk tegengekomen op een wandeling in Zweden. We komen minstens 150 man tegen vandaag. Trollsjön is écht befaamd dus. Trollsjön is een gletsjermeer in de bergen met kristalhelderwater. Je zou er de 34m naar de bodem kunnen zien. Al is het meer maar enkele maanden per jaar ijsvrij. Vandaag nog niet, zo zal blijken. 

De wandeling er naartoe is indrukwekkend en mooi. We vertrekken vanop de grote baan (E10), het dal in. Dat volgen we dan helemaal tot we bij het meertje komen. Daarvoor moeten we eerst opnieuw de treinsporen over. Gaandeweg wordt de macht en kracht van voormalige gletsjers duidelijk zichtbaar in het landschap. Eerst zien we kleinere stukken stenen liggen, maar ze worden groter en groter naargelang we dieper in de vallei trekken totdat ze uiteindelijke reuzegroot zijn. 

Zicht vanaf de E10. Hier vertrekken we naar Trollsjön.
Goed kijken voor we de treinsporen over gaan
Al een eindje geklommen. Op de achtergrond zie je de mobilhome nog staan
We wandelen de vallei in
Ik ben er ook bij
Drinkbus vullen voor lekker fris water.

‘Vallei’ suggereert trouwens dat het om een vlakke wandeling gaat. Dat is helemaal niet het geval. Er moet flink geklommen worden. Onze kindjes doen dat trouwens fantastisch: we kunnen de ene na de andere hijgende of rustende wandelaar voorbijsteken, terwijl wij vrolijk kunnen babbelen. Onze conditie zit ondertussen wel snor.

Wie vindt de tent? Er staat er wel degelijk eentje
De laatste klim

Bij het meer gekomen, zoeken we eerst een rustig plaatsje om te eten, daarna mogen onze kindjes een duik nemen in het ijskoude water. Hoewel er dapperen zijn die het koude water enkele seconden trotseren, houden Lander en Fien het ook bij de voeten en de benen. Fien gaat iets verder: tot en met de poep. Na een rustpauze van 1,5 uur vatten we de terugweg aan.

Eerst even eten bij het meer. Je ziet de sneeuw en het ijs nog duidelijk liggen
Kristalhelder, ijskoud water. Getrotseerd door Lander en Fien
Een laatste blik op de vallei waar onze mobilhome staat geparkeerd

Terug bij de mobilhome gekomen, rijden en wandelen we terug naar onze spa van gisteren. Dat stukje paradijs willen we nog wel een 2de keer beleven. We winnen onderweg ook nog wat informatie in om voor morgen nog een wandeling te vinden: dat wordt hier de laatste dag goed weer. In de late namiddag zal het beginnen regenen en donderdag zal het zelfs met bakken uit de hemel vallen.

Daarna zijn we dus helemaal tot in Riksgränsen dorp bij de grens met Noorwegen gereden om een nachtje te slapen.

Een reactie achterlaten