Hete wandeling in de poolcirkel (Muddus national park)

Het is hier momenteel bakken geblazen: vandaag 27°C, morgen 28°C, overmorgen 32°C, … En dat dus in het absolute noorden van Zweden. Wie had dat gedacht? We vragen ons af of dat normaal is, want we zijn toch met iets andere weersverwachtingen naar hier gekomen. Vandaag hebben we het antwoord gekregen van een Poolse die in Kiruna woont. Nee, dat is absoluut niet normaal. Maar ze is er wel heel blij mee: een echte zomer! Bovendien betekenen zo’n hete temperaturen ook minder muggen volgens haar. Wel, dan heb ik de hitte er wel voor over, ook al zijn dit soort temperaturen eigenlijk te heet om te wandelen.

En – toegegeven – vandaag waren er doorgaans niet zo heel veel muggen te bekennen. Al hebben we wel het zekere voor het onzekere genomen: we zijn vertrokken met lange broeken en truien. Die truien gingen al vrij snel uit wegens te warm en weinig muggen. Al heb ik mijn trui vanmiddag tijdens het eten toch maar terug aangetrokken. Voor de zekerheid. Ik wil er echt geen muggenbeten meer bij, net nu ik er bijna vanaf ben.

De wandeling zelf is – naast warm – ook erg mooi. We wandelen op een heuvelkam naast een rivier, maar door de vele zijriviertje die zich een weg banen naar het grotere exemplaar, is de wandeling toch heel erg heuvelachtig. We wandelen van het ene dalletje naar het andere. Einddoel van de wandeling vandaag is een grote waterval en – een kilometertje verder – een kampplaats waar we tegen de middag aankomen. Op de kampplaats is niet zo veel uitzicht, dus besluiten we terug te gaan tot de plaats waar we een mooi uitzicht hebben op de waterval. Daarna is het terugkeren. Er is hier eigenlijk wel 1 grote rondwandeling, maar met een lengte van 24 km lijkt dat toch iets te hoog gegrepen om op 1 dag te doen. Vandaag wandelen we dus een stuk in 1 richting (en weer terug), morgen doen we hetzelfde in de andere richting.

Een blik op de rivier die we stroomopwaarts volgen
Kijk Lander wat we in de verte kunnen zien…
… de grote rivier
Een van onze afdalingen
En nog één
Ons einddoel: een toch wel zeer grote waterval
Dit keer mèt modellen
De fotograaf heeft zich goed ingepakt tegen de muggen (ook al zijn er niet zo veel)

Gezien de grote warmte, drinken we ook redelijk veel en grijpen we nog eens de kans om de drinkbussen te vullen aan een van de riviertjes die we tegenkomen. Ook hier is het water immers drinkbaar.

Water scheppen
Alle drinkbussen zijn terug gevuld

Uiteindelijk zijn we na 16 km – en om 15u30 – al terug aan de mobilhome. We eten een ijsje en vertrekken opnieuw naar de monding van de rivier waar we vandaag langs gewandeld hebben naar een nog veel groter exemplaar. We hopen daar een plaats te vinden waar Lander en Fien wat kunnen spelen in het water. 

We vinden veel meer dan dat. Het plaatsje dat we vinden, lijkt het wel een stukje paradijs op aarde. Een mooi stukje bos, een klein stukje zandstrand, een prachtig vergezicht en hemelse rust. De kindjes doen hun zwemgerief aan en – al zijn Bert en ik onze zwembroek vergeten – ook wij kiezen voor afkoeling in de rivier. Zàààààààààlig. 

Een stukje paradijs op aarde
Afkoelen in het water
Ook ik doe mee

Vreemd genoeg zijn er hier ook geen muggen te bekennen. Muggen worden duidelijk niet toegelaten in het paradijs. We blijven nog een tijdje rondhangen en genieten van de rust. En het wordt nog mooier: tegen de tijd dat we willen vertrekken, zien we plots enkele meters verder een rendier dat komt drinken en grazen aan de oevers van de rivier. Het lijkt niet veel angst te hebben van ons, tot Lander wat dichter wil komen. Het lijkt er op een drafje vandoor te gaan, maar ietsje later is het alweer terug. Prachtig.

Lander en Fien houden een fotoshoot. Lander is fotograaf, Fien het model.
Het rendier komt even gedag zeggen.
Een blik op het aardse paradijs, mét rendier

Morgen na de wandeling komen we zeker terug naar dit stukje paradijs, al zal het moeilijk zijn om de beleving van vandaag te evenaren.

Een reactie achterlaten