Een dagje bij een vriend (Strömsbergs bruk)

We zijn dus in Tobo bij Kristiaan, Emilia en Floris. In het Eric Sahlström institutet. Eric Sahlström blijkt een beroemdheid in Zweden in de wereld van de volksmuziek. Emilia werkt hier met een aantal collega’s aan iets nieuws. Dat geeft Kristiaan, Floris en ons de tijd om rond te hangen en bij te praten. En natuurlijk aan de kindjes om veel samen te spelen. Lander en Fien ontfermen zich over Floris en beleven heel wat plezier samen.

Het muziekinstrument waarmee Eric Sahlström zo bekend is geworden
Fien, Floris en ikzelf

Er wordt natuurlijk ook door onze kindjes gewerkt. Lander heeft een geweldige plaats gevonden om zijn toets te maken.

Daarnaast ontbijten, lunchen en dineren we samen met de hele bende, inclusief de collega’s van Emilia. Dat is echt reuzegezellig en zo leren we niet alleen enkele echte Zweden kennen, maar ook enkele Zweedse eetgewoonten. 

Ontbijt wordt een soort warme havermoutpap met fruit of – natuurlijk – knäckebröd met kaas en groentjes. 
Zweden zijn niet zo voor brood, maar eten graag 2 keer per dag warm. Dus ook de lunch is een warme maaltijd. 
’s Avonds staat er nog eens warm op het menu. Allemaal met veel zorg en liefde bereid. Heel erg fijn.

En of het hier plezant is 🙂

De dag vliegt voorbij en voor we er erg in hebben, is het hoog tijd om afscheid te nemen. Morgen komen er immers nog wat extra mensen bij. Dus na de avondmaaltijd rijden we nog naar een plaatsje in de buurt. Misschien kunnen we – voor we terug naar België rijden – nog eens langskomen bij hen thuis in Göteborg. Dat zou ook fijn zijn.

Voor onze kindjes was het alvast zo’n vermoeiende dag, dat ze vredig in slaap zijn gevallen op de achterbank. Dat was nog niet gebeurd. Schattig toch!

Het eindresultaat van een vermoeiende dag 🙂

Een reactie achterlaten