Een fijn weerzien (Tobo)

Blijkbaar hebben we de mobilhome gisteren op een goed plekje gezet. Hoewel de zon al flink aan het schijnen is, kan ze niet goed bij de mobilhome. Er is altijd wel een boom die in haar weg staat en net voor schaduw zorgt op onze mobilhome. Dat maakt dat het vanmorgen nog niet superheet is. Zoals zo vaak starten we de dag na het ontbijt met schoolwerk. Dat vlot weer goed vandaag. Goed gewerkt Lander en Fien!

We hebben rond 17u met Kristiaan afgesproken, dus we hebben nog tijd voor een wandeling. We willen graag de wandeling rond het natuurreservaat maken. Ondanks het vlakke weidelandschap wordt het een zeer mooie wandeling. Eigenlijk loopt de wandeling rond een grote vijver met moeraslandschap dat geklasseerd is als natuurreservaat voor vogels. En blijkbaar is er hier gisteren een vogeltje gespot dat hier nog nooit gezien is. We komen dan ook heel veel vogelliefhebbers tegen die datzelfde vogeltje ook proberen te spotten. Ons lijkt het zoeken naar een speld in een hooiberg, maar ze hebben het er duidelijk allemaal voor over. De enkelingen die we spraken zonder succes.

Wandelen door het weidelandschap
Drinken bij vake: onze voorraad extra water in de waterzak, is een extra attractie voor de kindjes
Dan is er ook een stukje bos waar we worden opgegeten door de muggen
We komen aan de vijver en het echte moeraslandschap

We eten onze lunch op in een vogelkijkhut aan de rand van de vijver en dat levert ons een prachtig spektakel op. Er zitten twee kuikentjes van een vogel in het riet aan de rand van de kijkhut. Het lijkt alsof ze uit het nest gevallen zijn. De ouders lijken er niet goed bij te kunnen, maar je ziet ze hun uiterste best doen om ze in het riet te drijven zodat ze niet open en bloot in de vijver rondzwemmen. Eens dat gelukt is, vangen die ouders een visje en proberen dat af te leveren bij hun jongen. Dat lukt helaas niet in het dichte riet. Uiteindelijk beslist 1 van de jongen om terug de open vijver op te zwemmen, waarop de ouders het – zonder succes – proberen terug te dringen. Uiteindelijk komen ze toch maar met een visje aandraven. Daarna drijven ze het jonge kuiken met meer aandrang terug naar de kant. Dit keer met succes.

Echt prachtig om de ouders van dieren ook zo in de weer te zien voor hun jongen. En zo bezorgd voor hun welzijn. Ik begrijp de vogelliefhebbers alweer een beetje meer.

Na onze lunch zetten we de wandeling verder in de brandende zon. Dit is met verve onze heetste wandeling tot hiertoe. We hebben gelukkig extra water bij. Het einde van de wandeling is een stukje dat blijkbaar veel minder begaan wordt: we wandelen door heel hoog gras. Op sommige momenten raken we onze kindjes er bijna in kwijt.

Een uitzicht over de vijver
Hoog gras. Een beetje verder wordt het nog hoger en zien we het pad niet meer

Terug bij de mobilhome moeten we nog ongeveer 1,5u rijden tot Tobo. Dat geeft ons nog de tijd om even aan de ICA te stoppen en de voorraden aan te vullen. Dat kost wel iets meer tijd dan verwacht, want uiteindelijk komen we pas om 17u30 voor een blij weerzien met Kristiaan, mijn oude schoolkameraad. We maken er alvast een gezellige avond van. Morgen breien we er zeker nog een vervolg aan :-).

This Post Has 2 Comments

  1. Andrew

    Koksmeeuwen, denk ik?

  2. Grimme Bogaerts

    Geen idee. Ik zal volgende keer beter op de bordjes kijken; dan kan ik je misschien al de Zweedse naam geven 🙂

Comments are closed.