Ales stenar (Simrishamn)

Ongelooflijk hoeveel mobilhomes je kan tegenkomen. Zo goed als allemaal Zweden. Als 2 mobilhomes elkaar passeren op de weg, steek je normaal je hand naar elkaar op. Dat was al zo in Nieuw-Zeeland en we hebben gemerkt dat dat hier in Zweden ook zo is. Het lijkt wel alsof mobilhome mensen 1 grote familie zijn. Hier in Skane is dat bijna ondoenbaar. Je hebt je hand nog maar net terug op je stuur of de volgende mobilhome is daar al. Geen idee waar ze allemaal vandaan komen.

Skane moet het duidelijk hebben van landbouw: we rijden continu door uitgestrekte velden waar allerhande gewassen geteeld worden. Her en der staat er een nette boerderij tussen al die velden. Op zich lijkt het landschap niet eens zo verschillend van landbouwgebieden in België, behalve dan dat het veel uitgestrekter en weidser is. Je kan hier door de velden blijven rijden. En de boerderijen volgen elkaar op. Na 2 maanden zijn we eigenlijk niet meer zo zeker of we nog wel goed kunnen vergelijken met België. We zijn de Zweedse uitgestrekte landschappen al zo gewoon, dat het in België wel eens compacter en kleiner zou kunnen zijn dan we het ons herinneren.

Af en toe zit er ook een dorpje verscholen tussen al die velden. Al ziet dat dorpje er hier helemaal niet zo Zweeds uit als de dorpjes in de rest van Zweden. De typisch rode, houten huisjes ontbreken. Ze hebben plaats gemaakt voor bakstenen varianten. Deze streek is lang Deens gebied geweest en dat kan je dus nog steeds duidelijk merken.

Tussen al die velden, zijn we vanochtend dus wakker geworden. En vooraleer we op weg gingen naar Ales Stenar – het Stonehenge van Zweden – hebben we tussen diezelfde velden schoolwerk gemaakt. Al was het dan in onze mobilhome omdat het nog steeds erg sterk waaide.

Ales Stenar werd in de de reisgidsen vergeleken met Stonhenge, maar dan zonder de erg toeristische dimensie. Ik ben nog niet bij Stonehenge geweest. En als de Zweedse variant niet toeristisch is vergeleken bij Stonehenge, dan ben ik er vrij zeker van dat ik er ook niet naartoe wil. 

Het wandelpad naar Ales Stenar loopt via een mooi paadje met prachtige klaprozen
De velden op weg naar Ales Stenar

Ales Stenar is prachtig gelegen: stel je stenen van 5 ton voor in de vorm van een gigantisch schip tussen de velden en met zicht op zee. In dat opzicht heeft de plaats zeker iets magisch. Maar het was toch allemaal iets minder dan ik mij had voorgesteld en al het volk deed er ook wat afbreuk aan. Wanneer we terugwandelen via het lokale haventje, zijn er best wel wat eetstalletjes, cafeetjes en prullaria winkeltjes. Het dorpje zelf is en blijft wel erg mooi. Tip voor anderen: ik zou zeker gaan zien, maar niet op een zondag. Dan zijn de Zweden zelf massaal aanwezig. En vermoedelijk bij voorkeur ook ’s morgens vroeg of ’s avonds laat.

Ales Stenar ligt in de velden én met zicht op zee
Zicht vanop de ene sluitsteen naar de andere kant
Op weg van Ales Stenar naar het haventje van het bijhorende dorpje
Het dorpje zelf is schattig met leuke huisjes en nog onverharde straten

Hoewel we blij zijn dat we de stenen gezien hebben, zijn we al even blij om hier terug te vertrekken en enkele kilometers verder aan een wandeling te beginnen.

Deze wandeling is alweer een pareltje. Ze start in een bosrijke omgeving. Er zijn gigantische weilanden waar onze koeien alleen maar van kunnen dromen, volledig door bos omgeven. Ook in het weiland staan prachtige bomen te pronken. Het bos zelf is bezaaid met meiklokjes en varens.

Rechts een gigantische wei omzoomd door bos. Ook in de wei staan enkele prachtexemplaren
meiklokjes

Na enkele kilometers komen we op een grotere weg die ons naar een van de mooiste stranden van Zweden brengt (dixit de reisgidsen) waar de wandeling verder loopt. Hier is meteen ook heel wat volk aan het genieten van zon, zee en strand. We zoeken ergens een plaatsje om onze boterhammetjes op te eten. 

Boterhammetjes opeten op een van de mooiste stranden van Zweden

De kindjes spelen ook nog wat in de duinen voor we onze wandeling verder zetten. We rekenen op de eerlijkheid van de Zweden wanneer we onze schoenen op onze picknickplaats achterlaten zodat we ze niet de ganse wandeling moeten dragen. 

Het strand, de zee en de duinen blijven ronduit prachtig. En waar we in het begin van de wandeling nog wel wat volk tegenkomen, mindert dat met de kilometers die we stappen tot we bij momenten het idee hebben dat het strand voor ons alleen is. Na een tijdje draaien we terug om de omgekeerde weg in te zetten en onze schoenen – met succes – terug op te pikken. 

Hier is al heel wat minder volk te bespeuren
Strand voor ons alleen 😉

Hoewel er vele, prachtige plaatsen zijn langs de kust hier, hadden we al gezien dat je daar nergens mag blijven staan voor de nacht. Uiteindelijk vinden we een plaats op een havenparking in Simrishamn. We hebben hier geen mooi uitzicht, maar de kindjes kunnen wel vrolijk rondsteppen op de geasfalteerde parking. Slaapwel allemaal!

This Post Has 4 Comments

  1. Hild Bogaerts

    Dag Grimme, Bart, Lander en Fien,
    Het blijft fantastisch om jullie avonturen te volgen en mee te genieten van de mooie landschappen en foto’s. En…. al half weg op jullie reis, amai wat gaat het snel. Geniet er nog ten volle met jullie viertjes want voor je’t weet ben je terug thuis. Groetjes en nog veel plezier!

  2. Jan en Joke

    Het is je vergeven Grimme … een dt-fout 😃 … misschien komt dat door al dat Zweeds hé

Een reactie achterlaten