Eenzame vissers voor 1 nacht (Digerhuvud)

Zowel Lander als Fien beginnen de dag met een videocall met de klas. Lander volgt les, Fien legt uit wat ze de laatste tijd zoal heeft uitgespookt in Zweden. Ze genieten er allebei van. Daarna vertrekken we alweer van de camping. De kindjes en ik vonden dit de minst leuke camping tot hiertoe. Geen speeltuin, geen bos, geen strand of zo in de buurt. Enkel een groot grasveld waar we op konden frisbeeën. En uiteraard ook een goede WiFi verbinding.

Wanneer we vertrekken, weten we nog niet goed wat we precies gaan doen. We rijden eerst enkele kilometers verder naar ‘Blue Lagoon’. Dit is een absolute hotspot in de zomer, maar ook nu is er al behoorlijk wat volk. De Lonely Planet vergelijkt het – qua drukte – met Biarritz. Ik kan er mij iets bij voorstellen. Blue lagoon is een voormalige kalksteenmijn volgelopen met helderblauw water. Vandaar de naam. Lander en Fien willen er graag zwemmen. Dat geeft Bert en mij de tijd om wat plannen te smeden voor ons verblijf op Gotland.

Blue lagoon
Waterpret

Er valt behoorlijk weinig te wandelen op Gotland. Het is daarentegen wel een top vakantiebestemming. We gooien het de komende dagen dus over een andere boeg. We zullen tijdelijk wat minder wandelen en wat meer luieren en rondlummelen. Het mooie weer dat voor de komende dagen voorspeld wordt, past ook perfect in dat vakantieplaatje.

Vanuit ‘Blue Lagoon’ bellen we trouwens ook even met de vaccinatie hotlijn in België. Gisterenavond hebben we immers onze uitnodiging ontvangen om ons te laten vaccineren. We willen graag weten wat we hiermee behoren te doen aangezien we pas eind augustus terug in België zullen zijn. Nathalie – de dame aan de telefoon – raadt ons aan om de vaccinatie te weigeren. Dan zullen we opnieuw uitgenodigd worden om ons te vaccineren eens alle andere belgen gevaccineerd zijn. We zullen dus in de statistieken van de vaccinatieweigeraars terecht komen die men alsnog heeft kunnen overtuigen om zich te laten vaccineren bij een 2de poging. 

Na de lunch en nadat de kindjes genoeg hebben van het koude water, trekken we verder naar Farö. Dit is een kleiner eiland ongeveer 2km boven Gotland. Hier zouden de mooiste stranden en baaitjes te vinden zijn. We nemen de veerboot en rijden er meteen naar Helgumannens Fiskeläge, een klein, pittoresk vissersdorpje waarnaar een bezoekje wordt aanbevolen door de Lonely Planet. Hier kan je een idee krijgen van het geïsoleerde bestaan van vissers. 

Op de veerboot, aan de overkant zie je Farö al liggen
Farö doet heel onzweeds aan

Dit had ik mij niet kunnen inbeelden. Het kleine dorpje ligt open en bloot, overgeleverd aan de natuurelementen in een rustige, verlaten baai. Een bordje vertelt ons dat de vissers hier niet continu leefden, maar telkens enkele weken om dan weer naar hun gewone huis te gaan. Wat een leven. Dat verklaart tevens de kleine, compacte huisjes.

De weg naar het afgelegen vissersdorpje
We zien het dorpje van ver liggen in een desolate baai
Het dorpje bestaat uit enkele kleine, magnifieke huisjes
De visserssloepen liggen vlakbij

Hierna vervolgen we de kustlijn en komen we vanzelf in het natuurreservaat Digerhuvud terecht. Een waar pareltje. De kustlijn hier tart mijn verbeelding opnieuw. De zee heeft zeer grillige vormen uitgesneden in de kalksteenrotsen. Het lijkt hier wel een maanlandschap. Bovendien lijkt elke rots wel fossielen te herbergen uit reeds lang vervolgen tijden. We grijpen de kans om de kindjes weer een bonus les aardrijkskunde geven. Of is dit geschiedenis? Wat het ook is, het uitzicht is spectaculair en adembenemend mooi. Zeker ook door de kleine fel gekleurde waterpoelen die tussen de rotsen staan en straks weer opgepeuzeld zullen worden door de zee. De poeltjes zitten ook vol leven: waterslakjes, garnalen, visjes, enz. Lander en Fien vinden het fantastisch. Zeker als het ook nog eens vrij makkelijk blijkt om deze garnaaltjes met je hand te vangen.
We stoppen op verschillende plaatsen om de kustlijn en de grillige rotsen in detail te bewonderen. 

We maken een uitje naar een zonovergoten maanlandschap
Een kustlijn van heel grillig uitgesneden rotspartijen
In de vele poeltjes vinden we garnalen, visjes en zeeslakjes
We proberen ze te vangen
En kijk…. het lukt!!!!
Wie vindt Lander op deze foto?
Er zijn ook prachtige fossielen te vinden

Vervolgens gaan we poolshoogte even verderop nemen bij Langhammarshammaren (!). De zonsondergang zou er fantastisch zijn, dus als we daar een mooi plaatsje vinden…. Helaas mogen we hier de nacht niet doorbrengen. Toch was de trip hier naartoe meer dan de moeite waard: we ontdekken de meest imposante stenen tot hiertoe. We maekn ook een kort wandelingetje en komen daarbij hele mooie plantjes tegen, waaronder een soort gras dat zijn zaadjes wegschiet als je eraan komt. Heel leuk. Daarnaast ontdekken we ook vogeleitjes, gewoon tussen de stenen op het strand. We waren er bijna op getrapt. Gelukkig zien we ze net op tijd liggen. Mooi toch. Ik wist niet dat er vogels bestaan die hun eitjes gewoon tussen de stenen leggen, zonder een duidelijk nest. ’t lijken mij toch een beetje luierikken ;-).

Op het eerste zicht lijkt Langhammarshammaren niet zo bijzonder
Maar dan zien we dit
Deze rotsen zijn toch wel heel erg groot. We maken ons zo groot mogelijk.
Wie herkent deze mevrouw?

Na dit mooie ommetje besluiten we te kamperen aan de prachtige kustlijn van daarnet. Terwijl ik eten maken, maken de kindjes met Bert nog heel flink schoolwerk in het zonnetje. Daarna genieten we van ons avondeten en de koffie op dezelfde plaats. Heerlijk. Nu maar wachten op die mooie zonsondergang 😉

De kindjes maken huiswerk, terwijl ik kook
Dineren met een uitzicht
Zittende man
Zonsondergang

This Post Has 2 Comments

  1. Inge en Stijn

    Doet me denken aan de windbrekers van Suske en wiske 🙂

Een reactie achterlaten