Het walhalla voor de vogelliefhebber (Törnerum)

We beginnen de dag met ontbijt en schoolwerk buiten op onze toplocatie. Een mooier begin van de dag kan je je nauwelijks inbeelden. Het werkt blijkbaar ook inspirerend voor Lander en Fien: de concentratie bij het schoolwerk zit goed en het resultaat is navenant. Topwerk!

Daarna de mobilhome in en we rijden richting ‘lange Jan’, de evenknie van ‘lange Erik’, maar dan aan het meest zuidelijke punt van Öland. Dit druk bezochte punt blijkt een walhalla voor de vogelliefhebber. Er zitten hier ongelooflijk veel energiek fluitende, vliegende, broedende vogels van allerhande formaten. En dat is niet het enige waaraan we kunnen zien dat het hier een walhalla is voor de vogelliefhebber. De vogelliefhebbers zelf stromen in veelvouden toe. Ze zijn te herkennen aan gigantische verrekijkers op statief die worden meegezeuld op de schouder. Wanneer we even tot bij Lange Jan wandelen, zien we ze hun materiaal met zijn allen op hetzelfde punt richten. Dat kan een nest zijn in een boom of een piepklein vogeltje in de verte. Van de vogelliefhebbers zelf ben ik helaas vergeten een foto te trekken, maar ik heb gedurende onze dagwandeling wel enkele vogels kunnen vangen.

We blijven niet te lang rondhangen in de onmiddellijke buurt van Lange Jan, maar beginnen vol enthousiasme aan onze wandeltocht. Die zal ons door heel gevarieerde en indrukwekkende landschappen brengen: door barre en minder barre weiden, langs de kustlijn met mooie uitzichten op zee, door sprookjesachtige, eeuwenoude eikenbossen, door met stenen bezaaide grasvelden en weiden met eeuwenoude tekenen van beschaving.

Bij Lange Jan vetrekken we door schapenweide met rechts nog meer weide en dan de zee
Het uitzicht in de andere richting met op de achtergrond Lange Jan zelf
Ons plekje om te eten: op een oud muurtje met zicht op weide en daarachter de zee
Heel in de verte zien we ons vertrekpunt nog liggen
We ruilen het weidelandschap in voor eeuwenoude eikenbossen. Het weidelandschap blijft ons vergezellen achter het muurtje
We verlaten onze bossen even voor een uitje naar het strand
Verder dan deze stenen uitkijkpost mogen we niet komen om de vogels niet te storen
We maken hier ook een familiekiekje
Eens uit de eikenbossen, komen we weer imposante oude grafstenen tegen
Na een tijdje komen we aan de andere kustlijn van het eiland. Heel ander landschap hier.
Mooie, groen weideland. Zou men hier het golfen hebben uitgevonden?
Het landschap wordt meer en meer bezaaid met stenen; op de achtergrond een kruis waar ooit een kapel stond
Deze geitjes huppelen door het landschap van steen naar steen

Terug bij de mobilhome gekomen, springen we erin om nog een tijdje te rijden. We hebben voor morgen immers een ferry naar Gotland geboekt, een ander – naar verluid – prachtig eiland. Hier is geen brug naartoe, dus moeten we morgen tegen de middag in Oskarhamn geraken. Na een uurtje rijden, laten we de brug tussen Öland en Kalmar achter ons en zeggen daarmee Öland ook definitief vaarwel. Het is alles bij elkaar een prachtig eiland, maar ik denk niet dat ik hier in het hoogseizoen wil zijn. Uiteindelijk rijden we nog verder tot Törnerum waar we een mooi plaatsje vinden in het bos aan de zee. Vuurtje stoken, nog wat meer schoolwerk maken en muggen doodmeppen, zijn onze laatste bezigheden van de dag. We hebben hier ook een nieuwe vriendin gemaakt: Lander heeft een lokale poes tot de onze gemaakt. Ze is niet meer bij ons weg te slaan. Morgen zullen we ze toch achter moeten laten…

Een reactie achterlaten