Vrolijk Öland (Ismantorps borg, Borgholm)

Vanochtend volgt Lander nog eens een les mee met de klas. Dat is weeral een tijdje geleden. Bert werkt ondertussen. Daarna verlaten we de camping om naar Lange Erik te rijden. Zo heet de vuurtoren op het noordelijkste punt van Öland. Het blijkt een sfeervolle plaats met heel veel vrolijk spelende en fluitende vogels. Vooral allerhande soorten zwaluwen. Zo veel zwaluwen hebben we nog nooit bij elkaar gezien. Ze zoeven, zweven en wervelen door de lucht. Prachtig om zien.

Lange Erik
Zicht op een baai bij Lange Erik

Er lopen ook wat schapen rond de vuurtoren, dus de dierenvriend in Lander is er als de kippen bij om ze te aaien. Daarnaast kunnen we er ook een paar statige eiken bewonderen.

Contact zoeken met een lammetje
Een ‘kudde’ eenden
Het contact met de schapen is gelegd
Een majestueuze eik

We merken ook dat er al wel wat meer andere toeristen rondlopen op Öland. Het is niet echt druk, maar er stopt toch regelmatig een auto of mobilhome om samen met ons te genieten van de vuurtoren en haar omgeving. Deze keer lijken niet de Zweden in de meerderheid, maar eerder Duitsers. Het lijkt wel of ze daar een weekje verlof hebben.

Na ons bezoek aan Lange Erik rijden we verder – eigenlijk is het eerder terug – naar het natuurgebied ‘Trollskogen’. Dit is het meest bezochte natuurgebied op Öland. Dat merk je aan de infrastructuur, maar ook omdat hier een soort jobstudent bingo-kaartjes uitdeelt aan de kinderen. Aan de hand van een bingo-kaartje met foto’s van dieren en planten, moeten ze ernaar op zoek in het natuurgebied. Lander en Fien zijn hierover wildenthousiast.

Een laatste blik op Lange Erik

Gezien het grote aantal bezoekers, beschikt Trollskogen over een echte wandelboulevard. We wanen ons dan ook niet echt in de wilde natuur, maar eerder op een soort gekuiste versie. Trollskogen heeft zeker wel zijn troeven: een gestrand scheepswrak, een oeroud dennenbos, begraafplaatsen uit de Ijzertijd, een machtige eik van 900 jaar oud, …. Dus we amuseren er ons best wel.

Op zoek naar de juiste plantjes voor de bingo. De foto geeft ook een goed beeld van de ‘wandeboulevard’
Op de achtergrond zie je een begraafplaats uit de Ijzertijd
Bert bij de 900 jaar oude eik. Beide leven nog 😉

Na ons wandelingetje hier, rijden we nog een uurtje door richting Zuid-Öland. Uiteindelijk houden we halt bij ‘Ismantorps borg’. Een fort ergens uit de 3de tem de 6de eeuw. Hoewel enkel is de fundamenten er nog staan, best imposant. Morgen doen we hier een wandelingetje en rijden we verder door naar Zuid-Öland.

Een sprintje naar de ruïne van het indrukwekkende fort
Cool: in het fort zie je ook de funderingen van de verschillende huisjes nog.

Een reactie achterlaten