A rainy day (Hamra Nationalpark)

Vandaag vertrekken we in Östersund. Zo’n vertrek op een camping neemt altijd wat tijd in beslag om ons klaar te maken om – indien nodig – zo lang mogelijk onafhankelijk te kamperen. Dat betekent dus toilet legen, watertank bijvullen, drinkwatervoorraad bijvullen, al ons afval kwijt geraken en grijs water legen. Dat laatste ging helaas niet op deze camping: de oude loosplaats is buiten gebruik en de nieuwe is nog niet klaar. In dit geval tanken we ook nog even en doen een check van onze bandenspanning. Tegen de middag zijn we eindelijk echt vertrokken.

We rijden een tijdje naar een mooi plaatsje dat Bert heeft uitgezocht. Hoewel we in de mobilhome eten, hebben we een heel mooi zicht op het meer. We komen onze camper niet uit wegens de regen en gebrek aan wandeling hier. 

Lunchen met een view en toch de mobilhome niet uitkomen

We rijden eerst een half uurtje verder, daar zullen we een stukje gaan wandelen. Uiteindelijk blijk ik de enige die wil vertrekken in de regen. Bert, Lander en Fien blijven in de mobilhome. Wanneer ik bij het kerkje van het dorpje (Ytterhogdal) kom, vind ik het uitzicht en de sfeer zo adembenemend dat ik hen een smsje stuur om dat met hen te delen. Daarop besluiten ze met de mobilhome tot het kerkje te rijden en toch een eindje mee te wandelen. Onderstaande beelden geven een idee van de dramatiek en rust die dit dorpje uitstraalt bij het weer van vandaag.

Een zicht op het kerkje van het dorpje
Regenwolken zorgen voor een prachtig en dramatisch uitzicht
Nog meer dramatiek
En dan komt alles even tot rust

Terug in de mobilhome besluiten we vandaag naar Hamra nationalpark te rijden om daar te overnachten en morgen een stukje te wandelen. Dit is het oudste natuurpark van Europa. Het dateert uit 1909 (!) en had toen de bedoeling om de mensen te laten zien hoe ongerepte natuur eruit ziet. Ondanks de uitgestrekte bossen waarover Zweden beschikt, waren die blijkbaar toen al niet meer ‘ongerept’. 

De oude ingang van het park dateert van 1909. Ondertussen is het park groter en heeft het een nieuwe ingang
Mooi hé
Een lustige stapster
Een stuk schors van een oude spar. De schors verdraait met de ouderdom van de boom. Dat is sterker. .

We zijn ondertussen al even gaan kijken naar het oudste gedeelte van dit natuurpark en inderdaad: je merkt een heel groot verschil met de andere bossen waar we al doorgewandeld zijn. De bomen die omvallen – en dat zijn er heel wat – blijven overal gewoon lukraak liggen. Uitzondering zijn die bomen die op het pad terecht komen. Daar wordt even een stuk uitgezaagd zodat je kan passeren.  Uiteindelijk raakt alles overwoekerd door mossen. Zeer, zeer, zeer mooi om te zien allemaal. Ik ben alvast benieuwd naar de wandeling van morgen.

Een wandelboulevard zodat ook rolstoelgebruikers het natuurschoon kunnen bewonderen
Ook hier zijn dramatische beelden te schieten

Wat vandaag trouwens opvalt, is de hoeveelheid mobilhomes die we tegenkomen. Het verschil met de vorige dagen en weken is enorm. Het zijn er werkelijk tientallen. Dat zijn we niet gewoon. We merken het ook aan het natuurpark waar we nu staan: ook hier staan verschillende mobilhomes. Een aantal zijn terug vertrokken, maar er blijven er toch ook een 3-tal staan voor de nacht.

Een reactie achterlaten