Meer besneeuwde bergen en bergen sneeuw (Stora Sjöfallet National park)

We krijgen stilletjesaan wat routine in onze dagen: opstaan, ontbijten, schoolwerk maken, wandelen, Royco soepje, nog wat meer schoolwerk, eten, gezelschapsspelletjes spelen, slapen.
Vandaag is het niet anders, behalve dan dat het Royco soepje is vervangen door een warme chocomelk mèt slagroom :-).

De laatste 3 dagen zijn we ook vaste klant bij het Naturum hier. De vriendelijke dames blijven supervriendelijk en kennen ons al goed. De kindjes zijn er ook fan van: ze kunnen vilten pantoffels kiezen bij het binnengaan en er is een ruimte waar ze kunnen tekenen en kleuren. Er is ook een kleine cafetaria waar ze vandaag hebben genoten van een warme chocomelk na de wandeling. Fijn zo.

De wandeling is vandaag – naast avontuurlijk – ook heel educatief. Eerst wandelen we langs stukken bos bezaaid met immens grote steenblokken die her en der zijn achtergelaten door een gletsjer die de vallei gevormd heeft. Later komen we op een berghelling waar we een uitstekend zicht hebben op de vallei en we heel goed de tekenen kunnen aanduiden van een vallei die is uitgeslten door een gletsjer. We leggen ook uit hoe die gletsjer de grote steenblokken heeft meegenomen en achtergelaten toen hij is gesmolten. 

Nog een interessant weetje, kan je zien op de foto waar Lander op een boomtak zit. Vroeger aten de mensen de schors van de bomen omdat daar veel vitamine C in zit. De boom waar Lander op zit, draagt daar de tekenen van: je ziet duidelijk het litteken hiervan. Dit noemt men een ‘raam’.

Lander bij een boom met een ‘raam’. Deze schors is vroeger opgegeten door mensen voor de vitamine C .
Boterhammetjes eten in het besneeuwde landschap
Hier kunnen we ook heel leuk ‘poepje glijden’. Later vandaag volgt het stevigere werk. .
Ik maak enkele actiefoto’s met gevaar voor eigen ledematen 😉

Het avontuurlijke zit hem vandaag in het zoeken van het wandelpad. Het is niet echt aangeduid voor winterse omstandigheden, wèl voor zomerse omstandigheden. Het is hard zoeken naar de blauwe markeringen. En af en toe zijn we het spoor helemaal bijster. Gelukkig hebben we ook een topografische kaart op onze GSM. De app met topografische kaarten van heel Zweden wordt gratis ter beschikking gesteld door de overheid. Echt een handig ding. Hierdoor kunnen we het pad steeds terugvinden, ook al dwalen we regelmatig een beetje af. 

Hoe hoger we komen, hoe mooier het uitzicht. Op de voorgrond ook enkele kleinere rotsblokken achtergelaten door de gletsjer.
Ik heb wat voorsprong genomen om het pad te zoeken. Zo heb ik ook wat tijd om mooie plaatjes te schieten.

Iets hoger in de bergen neemt de wind ook weer toe en daarmee daalt ook de gevoelstemperatuur. De sneeuw wordt ijzig glad en geraken nog nauwelijks omhoog. We besluiten de wandeling dan ook niet tot het einde uit te wandelen, maar gewoon terug te keren. Dit geeft de kindjes veel tijd om hun ‘poepje-glij-kunstjes’ nog wat te verbeteren en ons om te genieten van de prachtige vergezichten. 

Terug naar beneden, maar dan al ‘Poepje-glijdend’
Dit geeft je een idee van het betere ‘poepje-glij-werk’
Even uitrusten bij een appelsapje en met een prachtig uitzicht.
Panorama foto van bij het Naturum.

This Post Has 4 Comments

  1. Andrew

    Onder de indruk. Gijs vindt het poepglijfilmpje hilarisch 🙂

    1. Grimme Bogaerts

      Daar kan ik mij iets bij voorstellen. Het poepjeglijen zelf zou hij ook heel leuk vinden…

  2. Hild Bogaerts

    Ik twijfel er eigenlijk niet meer over. Een wintervakantie is leuker dan een zomervakantie. Ik ben een tikkeltje jaloers als ik dit allemaal lees en zie. Wat een pret met al die mooie landschappen. Geniet ervan want de tijd vliegt! Een jaloerse tante Hild.

    1. Grimme Bogaerts

      Hey tante Hild,
      de landschappen zijn inderdaad ongelooflijk mooi. Ook omdat we dit soort landschappen niet gewoon zijn denk ik. Ik zou een wintervakantie in Lapland zeker overwegen 😉

Comments are closed.