Een beetje Frozen, een beetje ijskasteel (Kiruna)

13°C is het wanneer we opstaan. Een warmte record ’s morgens! En dat ondanks de -8°C. Hoe kan dat? De verwarming stond op de allerlaagste stand. Dat kan dit grote verschil met eerdere ochtenden (6°C) niet verklaren. We vermoeden dat het isolatiescherm dat we over de voorruit en de zijruit van de mobilhome hebben gespannen, er voor iets tussen zit. Dat hadden we tot hiertoe nog niet gebruikt en het heeft duidelijk een grotere invloed dan we hadden gedacht. Dàt gaan we zeker nog gebruiken.

Vandaag beginnen we de dag opnieuw met schoolwerk, dan een wandeling rond en op het bevroren meer en tot slot willen de DJ’s Lander en Fien nog even met de mengtafel spelen. De rust rond het meer wordt dus al vroeg verstoord door nieuw ontluikend DJ-talent ;-).

Samen lopen op het langlaufpad naast het meer .
Dit keer wagen we ons een heel pak verder op het meer: het ijs schuift 🙂

Voor we naar Kiruna vertrekken, gaan we eerst inkopen doen in Gällivare. Terwijl ik dat doe in de Ica Kvantum, maken Fien en Lander nog meer schoolwerk met Bert. Tijdens de inkopen valt het mij op dat hier niemand nog een mondmasker draagt (uitgezonderd ikzelf en 1 oudere meneer). Tot hiertoe droegen de meeste mensen in een winkel wel steeds een mondmasker. Ook het personeel loopt hier volledig onbeschermd rond, uitgezonderd de mevrouw aan de kassa. Wat een verschil met de andere ICA’s waar ik tot hiertoe geweest ben. Zou COVID-19 nog niet tot in het Hoge Noorden geraakt zijn? Ik betwijfel het…

Vlak voor Kiruna willen we eerst het ijshotel in Jukkasjärvi gaan bezichtigen. Volgens de website 365 dagen per jaar geopend. In de winter wordt het hotel gebouwd met het ijs uit de Torneälven die vlak achter het hotel loopt. In de zomer wordt het hotel gekoeld met energie uit zonnepalen. We verwachten ons aan een sprookjesachtig tafereel uit Frozen. De realiteit is anders. Het ijshotel blijkt toch gesloten. Het zou terug openen op 1 juli (!!!). We vermoeden dat COVID-19 hier voor iets tussen zit. We besluiten toch een kijkje te nemen op het domein en vinden de smeltende restanten van het ijshotel. Zo krijgen we toch nog een idee van hoe zo’n ijshotel er van buiten uit ziet. Met de zon en de dramatische wolken op de achtergrond, is het best sfeervol.

Spelen bij het smeltende ijshotel. De ingang is netjes gebarricadeerd.
Groot, groter, grootst. Zo kunnen we even binnengluren.

Kiruna zelf is een echte industriestad die leeft van (en op) mijnbouw. De stad staat op instorten door de mijnbouw en zal 3 km verplaatst worden. Je kan de tekenen van deze grootse werken al zien. Op het eerste zicht niet meteen de leukste stad. Maar schijn kan bedriegen. We zullen het de komende dagen ontdekken.

Een reactie achterlaten