Alweer een winters pareltje (Skuleskogen)

Vandaag eerst een uurtje rijden naar naar Nationaal park Skulesogen. Wanneer we toekomen, merken we meteen aan de grootte van de parking dat dit park een echte toeristische attractie moet zijn. Gelukkig is de parking nog niet helemaal gevuld, maar er staan toch een dertigtal auto’s. We pakken onze spullen en gaan meteen op pad. Ons doel? De Slattdalsskrevan, een 40 meter diepe rotsspleet met perfect verticale wanden. We gaan er echter niet recht op af, maar besluiten een ommetje te maken via de Slattdalsberget, een bergtop die een 360° zicht geeft op de omgeving. Een ideale plaats om onze boterhammetjes op te eten. Er staat op zich niet veel wind, maar toch genoeg voor de kindjes om beschutting te zoeken achter enkele rotsen. Wij trotseren de kou om maximaal van het uitzicht te kunnen genieten.

Boterhammetjes eten uit de wind
Op weg naar de Slattdalsskrevan

Vervolgens komen we dus bij de Slattdalsskrevan. Fien en Lander zijn er niet echt van onder de indruk, maar genieten des te meer van het ‘poepschuiven’ in de sneeuw. Het gegibber van ons Fien galmt door de Slattsdalsskrevan. Men zal geweten hebben dat we er zijn.

De Slattdalsskrevan

Ook al is ook de rest van de wandeling zeer mooi, hiermee hebben we  toch de hoogtepunten van de wandeling gehad. Het voelt nu dan ook een beetje als de terugtocht naar de mobilhome. Het zonnetje blijft ons vergezellen en we houden nog kort halt op enkele strandjes die we passeren. 

Even stoppen bij een mooi strandje

Moe maar voldaan komen we aan bij de mobilhome. Dat betekent echter niet dat de dag erop zit: Fien en Lander moeten nog even schoolwerk. Ze proberen wel, maar de wandeling met al het klim- en klouterwerk heeft iets te veel gevraagd. Na een klein half uurtje houden we het voor bekeken en aperitieven nog even in het zonnetje. We hebben immers besloten om hier een nachtje te blijven en morgen nog een wandeling te maken in dit prachtige gebied.

Schoolwerk maken in het zonnetje

This Post Has 2 Comments

  1. Nora

    Hej Grim, zalig om in jullie rugzak mee op avontuur te mogen! Ik ben een trouwe lezer. 🙂
    Veel plezier daar in het noorden!

    1. Merci Nora,
      ik had u nog niet zien zitten in die rugzak, maar vroeg me al wel af waarom die zo zwaar was ;-).

Een reactie achterlaten