De hoge kusten verder verkennen (Omne)

Na 3 nachten Barsta verlaten we het rustige, slaperige havendorpje om de hoge kusten verder te gaan verkennen. Eerst stoppen we nog bij een winkel om inkopen te doen voor de komende dagen en bij een plaatselijk containerparkje. Daarna rijden we naar Norrfällsviken. De weg er naartoe is mooi, maar in Norrfällsviken zelf blijkt weinig tot niks te beleven. We beslissen uiteindelijk een wandeling te doen in Omne. Ze vertrekt aan Omnesjön, een plaatselijk meertje waar we meteen onze boterhammen opeten, genietend van het lentezonnetje en de prachtige locatie. Het is best warm in het zonnetje en we beslissen dan ook om de zomerjassen boven te halen en onze winterjassen voor 1 dagje op te bergen (behalve ikzelf).

Voor de wandeling klimmen we eerst als berggeiten over de steile rotsen naar boven. Dan loopt het pad gestaag verder naar de top over smeltende sneeuw. Dankzij deze sneeuw laat het pad zich ook niet altijd even goed vinden en is het af en toe even zoeken waar we precies naartoe moeten. Na even speuren en met de hulp van de goede ogen van onze Lander en ons Fien lukt het echter altijd om een blauwe stip te vinden die het pad aangeeft.

3 berggeiten
Een prachtige collectie mossen op een omgevallen boom

Op de top worden we beloond met een prachtig zicht. We nemen rustig de tijd om ervan te genieten voor we terug afdalen via een andere weg.

Vader en dochter turen naar de Botnische golf

Het eerste gedeelte van de weg terug is wat mij betreft ronduit fenomenaal: het pad gaat blijkbaar terug via de noordzijde van de berg, waar de zon er nog niet in geslaagd is de sneeuw te doen smelten. We wandelen in een maagdelijk wit sneeuwlandschap tussen dennen en berken. Af en toe zakken zelfs Bert en ik tot kniehoogte in de sneeuw. Ik vind het geweldig en geniet met volle teugen. Het laatste gedeelte van de wandeling is helaas veel minder met heel erg drassig en modderig terrein. Er zijn ook zo veel omgevallen  en omgewaaide bomen dat het bos soms ondoordringbaar lijkt en er geen pad meer zichtbaar is. Uiteindelijk weten we gelukkig steeds de weg terug te vinden.

De eerste tekenen van de lente beginnen ook hier zichtbaar te worden. (Liverleaf of Hepatica nobilis)

Terug bij de mobilhome gekomen, besluiten we niet verder door te rijden, maar hier ook de nacht door te brengen. Zo is er nog tijd voor huiswerk en kunnen de kindjes nog spelen in het speeltuintje. Morgen plannen we Nationaal park Skuleskogen te verkennen.

Zonsondergang op het half-bevroren meer Omnesjön

This Post Has 3 Comments

  1. -matthias-

    Amai, Grim. Eventjes een paar dagen niet volgen en al meteen een hele avond leesvoer. Nú al een leuk avontuur, zie ik 😉.
    Benieuwd naar ’t vervolg. Geniet er van!

    1. Hey Matthias, thanks. Je had ondertussen toch moeten weten dat ik wel wat documentatie bij elkaar kan schrijven ;-).

  2. Chris Panis

    Dag Bert, Grimme, Lander en Fien, jullie verhalen zijn aangenaam om te lezen en dank zij de vele foto’s zijn ook wij een beetje op reis in Zweden. Maak nog vele mooie wandelingen in dit uitgestrekte land zodat ook wij een beetje kunnen wegdromen. 😊 👍
    Groetjes,
    Chris.

Een reactie achterlaten