Er is er eentje jarig (Barsta)

Makkie. Die spanning was echt voor niks nodig: op onze parking ligt nog wel een dik pak bevroren sneeuw, maar voor de rest lijkt het wel alsof alle wegen voorzien zijn van ‘vloerverwarming’. Ze zijn allemaal helemaal vrij van sneeuw, precies tot op het randje van de weg. Het is ronduit indrukwekkend, zeker gezien de hoeveelheid wegen. Zelfs het weggetje tot onze parking – waar 1 precies 1 auto was geweest én een auto van de gemeente – was sneeuwvrij. Het feit dat het gisteren na de middag begon te dooien, hielp natuurlijk ook. Maar dan nog. Ronduit straf.

Later vandaag zouden we ook leren dat het gisteren eigenlijk om een sneeuwstorm ging. Atypisch voor de periode van het jaar. In dat geval ben ik niet echt onder de indruk van die sneeuwstorm. Ofwel zaten we gewoon op de juiste plaats. 

Vandaag is het 13 april 2021. Precies 42 jaar geleden is Bert geboren. We vieren dus een verjaardag. ’s Morgens met tekeningen en een klein cadeautje, ’s avonds met aperitieven en doorheen de dag bepaalt Bert wat we gaan doen.

Een toost op Bert zijn verjaardag

We rijden naar de ‘Hoga kusten’ via een van de langste hangbruggen ter wereld. Zoals de naam al doet vermoeden heb je daar wat bergen en heuvels vlakbij de kustlijn met de Botnische golf. Daar gaan we de komende dagen doorbrengen. Eerst en vooral omdat het daar mooi zou moeten zijn, maar ook omdat Bert de komende dagen wat plant te werken. We hebben een camping gezocht waar goeie WiFi is en een privé plekje voor Bert om zijn online gesprekken te voeren. Benieuwd hoe het zal lopen.

Een zicht op een van de langste hangbruggen ter wereld vanop de top van onze wandeling (zie verder)

Maar eerst dus een prachtige wandeling door een sneeuwlandschap naar de top van een berg. De wandeling is des te leuker omdat er een heel pak maagdelijke sneeuw ligt tussen de dennenbomen en langs kabbelende beekjes. Bij momenten zakken de kindjes ook tot hun knie in de sneeuw. Dat vinden ze ook heel spannend en lollig. Ook het weer helpt om er een hele mooie wandeling van te maken: af en toe begint het echt te sneeuwen, dan weer schijnt het zonnetje. Op de top heb je normaal een heel mooi vergezicht. Helaas zorgen de sneeuwwolken ervoor dat we niet zo veel en ver kunnen zien. Maar het blijft toch een heel mooi punt om je boterhammetjes op te eten :-).

Terug aan de mobilhome, is het tijd voor schoolwerk. Dan plannen we nog een korte wandeling naar een kasteelruïne op de top van een andere heuvel. De weg er naartoe is alvast spannend: opnieuw gaat het over smalle, onverharde baantjes. Hier komen we liefst geen tegenliggers tegen. Het weer blijft onderweg ook heel grillig: regen, hagel, sneeuw, zon en vanalles tussenin. We krijgen er allemaal mee te maken. 

Eens aangekomen in een leuke vallei, blijkt de wandeling naar boven niet evident: een dun smeltend laagje sneeuw op de rotsen zorgt ervoor dat het spekglad is. We glijden regelmatig weg en beslissen ergens halverwege dat het veiliger is om gewoon terug te keren. Jammer, maar we hebben dan toch geprobeerd.

Op naar de camping in Barsta, een klein havendorpje, dat we de komende 3 dagen onveilig zullen maken.

De camping in Barsta Hamn

This Post Has One Comment

  1. Inne

    Wauw, ik ben precies mee op reis (vanop afstand dan)
    Tof om jullie avonturen mee te kunnen volgen!!!
    Veel plezier!
    Inne

Een reactie achterlaten