Een dagje écht genieten (Galtström-Hamn)

Vandaag opgestaan, gegeten en meteen een stukje gaan rijden. Niet omdat we persé zo gehaast zijn, maar net omdat we het advies van de Lonely Planet willen volgen: even van de E4 af en de ‘Kustvagen’ volgen. Een smalle kustweg die tussen de bossen en enkele voormalige vissersdorpjes door meandert. Er worden ons ook enkele verborgen strandjes beloofd én een adembenemende wandeling. We zullen zien. We plannen er alleszins onze boterhammen op te eten.

Het klopt alleszins dat het weggetje smal is en erg bochting.  Een veelbelovende start dus. Na enkele kilometers komen we een eerste mooie stop tegen: aan de ene kant een weggetje dat leidt naar een mooi steenstrandje. Daar genieten we een tijdje van het zonnetje aan een staalblauwe hemel. Aan de andere kant van de weg leidt een paadje naar een 3000 jaar oude grafheuvel. 

We zetten onze tocht verder om iets voor de middag in Sörfjärden aan te komen. Het kost ons wat moeite om de start van de beloofde wandeling te vinden. Wanneer het ons uiteindelijk lukt, komen we meteen in een mooi baaitje terecht waar we onze boterhammen opeten. Meteen onze laatste boterhammen: morgen moeten we echt ergens een winkel vinden. 

Het idyllische Sörfjärden
Boterhammen eten met zicht op een mooi baaitje (dat moet je maar geloven ;-))

Daarna gaan we verder op pad door een vrij afwisselend landschap: we krijgen wilde bossen met een bodem vol mooie, groene mossen voorgeschoteld. Dan weer ruwe stenen tussen massa’s groene korstmossen. Hoewel deze mossen er zacht uit zien, zijn ze erg hard. Tussen de bomen door zien we de zee liggen. Af en toe maken deze bomen ook plaats voor een mooi strandje. De ene keer een zandstrand, de andere keer een steenstrand. Fien en Lander vinden het ook geweldig dat er regelmatig obstakels zijn: bomen over de weg, ijzige paadjes, modder, … Bert en ik genieten van het zonnetje dat ons vergezelt.

Mos, mos én bos
3 lustige stappers

Na de wandeling volgen we de Kustvagen naar een mooi haventje om de nacht door te brengen. Tijdens deze rit wordt de mobilhome ook gedoopt: de eerste onverharde weggetjes zijn een feit! Dat heb je dus niet enkel in Nieuw-Zeeland, maar ook in Zweden. Eens aangekomen, spelen we eerst nog wat in het kleine pittoreske haventje en het omliggende bos, maar dan is het tijd voor wat schoolwerk. Vandaag staat dictee op het menu.

Wanneer de kindjes in bed liggen, genieten Bert en ik nog wat van het uitzicht op de zee – dit keer de Botnische golf – weliswaar vanuit de mobilhome. En dan zelf slapen maar: ze geven hier code geel. Dat betekent in dit geval dat er vannacht en morgen 10 tot 15 cm sneeuw zal vallen. Misschien vandaar dat die andere mobilhome nog net voor valavond vertrok. Morgen zien we wel weer. Spannend!

Een reactie achterlaten