Een gaslfes die niet passen wil (Hamneda)

Onze eerste echte nacht in Zweden zit erop. We maken de mobilhome rijklaar om ook enkele nachtjes in de vrije natuur te kunnen gaan staan: vuil water lozen, watertank bijvullen en onze bidon met drinkwater. We kunnen er even tegen. In een ICA in de buurt kunnen we ook nog een gasfles op de kop tikken. De ICA is met ongeveer 36% marktaandeel, de Colruyt van Zweden, zeg maar ;-). Terwijl Bert de gasfles probeert aan te sluiten met de koppelstukken die we in België nog gekocht hebben, ga ik de ICA zelf binnen voor enkele broden. Wanneer ik terugkom, heeft Bert geen goed nieuws: de koppelstukken zijn blijkbaar toch niet de goede. We hebben nog iets anders nodig: we beginnen aan een zoektoch om het goede koppelstuk te bemachtigen. Bij de 3de doorverwijzing hebben we prijs. Jihaaaaa! We kunnen aan onze tocht naar het Noorden beginnen.

Onderweg kwamen we een Lamborghini winkel tegen. De autoliefhebbers onder ons vonden dit top!

De omstandigheden willen echter niet meteen meewerken: bij een mooie bocht op de snelweg valt mijn volle drinkbus vanop haar bergplaats naar beneden en spat in 2 grote stukken uiteen op de grond. We kunnen niet meteen stoppen, het water vloeit alle richtingen uit. Gelukkig is het ook maar water.

Wanneer we weer vertrekken en terug de snelweg op zijn, horen we een rammeltje dat we nog niet eerder gehoord hebben. We schakelen de kindjes in: het blijkt de zijdeur van de mobilhome te zijn die niet 100% in het slot zit. Een afrit verder gaan we opnieuw van de snelweg om de deur goed vast te doen.

Nu zijn we goed vertrokken…. Of toch niet? Wanneer we terug op de snelweg zijn, beweren de kinderen dat het dakraam niet toe is. Het is nochtans niet open geweest. Voor alle zekerheid gaan we nog maar eens naar de kant. En ja hoor, ze hebben gelijk: het zit niet supervast en heeft wat speling. Enkele draaien aan de schroefdop lossen dit op.

Nu kunnen we op weg. Het is ondertussen al middag, dus we kunnen meteen op zoek naar een plaatsje om te eten. We zouden er ook nog graag een wandelingetje aan koppelen. We rijden naar het eerste groene vlekje dat we op de kaart tegenkomen: Järavallen. We rijden de eerste de beste parking langs de kant van de weg op. Hoewel we meteen weer in de natuur lijken te zitten, eten we toch maar lekker binnen. Het is wat fris om buiten te eten, zeker met de ijzige, strakke zeewind.

Na het eten kijken we of er misschien toevallig een wandeling vertrekt hier. We hebben geluk. Of zou er werkelijk vanop elke parking in Zweden een wandeling vertrekken? We hebben zelfs keuze uit 3 wandelingen. We kiezen voor de wandeling van 7,5 km. Uiteindelijk wandelen we 9 mooie, maar luidruchtige kilometers alvorens we terug in de mobilhome stappen om verder te rijden. Je kan het natuurlijk niet zien op de foto’s, maar het geraas van de snelweg is meestal alomtegenwoordig tijdens deze wandeling.

Tijdens de wandeling steken we zelfs de snelweg over via een wandelbruggetje. Een topattractie voor de kindjes: ze zwaaien vol enthousiasme naar de auto’s en vrachtwagens die voorbijrazen. Vele zwaaien terug, sommigen flikkeren even met hun lichten en enkelen rijden toeterend voorbij. Jammer dat ze het plezier in hun oogjes niet kunnen zien.

Zwaaien naar de voorbijrijdende auto’s en vrachtwagens

Rond 18u hebben we genoeg gereden voor vandaag: in Hamneda rijden we de snelweg af voor ons avondmaal en te slapen.

This Post Has 2 Comments

  1. Jan&Joke

    Hej Grimme en Bert,
    Jullie Scandinavisch avontuur is nu echt begonnen … zo leuk dat we op deze manier mogen meegenieten !
    GENIETEN is dan ook ‘het’ (werk)woord dat past bij deze reis. Save journey !!!
    Knuffels van ons allen.
    J&J, M&N

Een reactie achterlaten