Dankjewel voor een onvergetelijk afscheid

31 maart 2021. Voor de 2de keer mijn laatste werkdag bij Colruyt. Net als vorige keer, gaat dit gepaard met heel wat gemengde gevoelens. Natuurlijk kijk ik uit naar onze trip naar Scandinavië, maar dat betekent nog niet dat ik uitkijk naar het vertrek bij Colruyt. Ik laat immers een hele hoop leuke collega’s achter en een ‘baby’ die ik toch ongeveer anderhalf jaar mee groot heb gebracht: het data reservoir. In zeker zin laat ik die baby en al mijn collega’s in de steek. Of zo voelt het toch. En dat is natuurlijk helemaal geen fijn gevoel. Het hangt natuurlijk wel onlosmakelijk samen met het idee achter deze trip. Het is een ongewenst neveneffect.

Daarbij komt nog dat er tot op heden niemand is gevonden om mij te vervangen in het project. Ik heb dus geen echte kennisoverdracht kunnen doen. Dat maakt het gevoel niet beter: nog meer werk voor het team. Hierbij dan ook een warme oproep voor een nieuwe ‘business architect data lake’. De precieze jobomschrijving vind je hier. Laat maar weten als je geïnteresseerd bent; ik kan je in contact brengen met de juiste mensen.

Gelukkig was ik goed voorbereid op deze dag: mijn pc was zo goed als volledig opgekuist, tijdslogging in orde en een duidelijk overzicht van wat ik die dag nog allemaal moest doen. Tussen de vergaderingen door, stond de telefoon niet stil. En waar ik gehoopt had nog een paar kleine dingen extra te kunnen doen, was het uiteindelijk nog haasten om heel het TODO-lijstje afgewerkt te krijgen. De dag vloog voorbij. Tot dan toe zonder al te grote emoties.

Een grote verrassing

Dan was het moment daar: om 16u had ik een afspraak met mijn chef om mijn laptop af te geven. Hij hield me een tijdje aan de praat. En toen moest ik nog even meekomen: er was nog een verrassing. En wat voor één! Ongelooflijk. Ik krijg er opnieuw tranen van in mijn ogen.

Gaëtan leidde mij naar een megagrote vergaderzaal. Daar zat zo ongeveer het ganse team en management op mij te wachten. Uiteraard volledig Corona-proof: de overgrote meerderheid was via videoconference verbonden, een deel zat op veilige afstand van elkaar en mét mondmasker op stoelen in 1 grote U-vorm. Helemaal in het midden stond 1 stoel. Voor mij. Ik wist niet wat mij overkwam en werd overmand door emoties.

Ieder van het team had een slide gemaakt voor mij of rond mij. Mijn project manager – Dana – had die allemaal netjes in 1 presentatie gegoten. Het was ongelooflijk! Ik wist niet wat zeggen. Vervolgens kreeg ik nog cadeautjes ook (zie de foto hierboven).

Bedankt lieve collega’s! Jullie hebben mij een onvergetelijk moment bezorgd. En nog eens ‘sorry’ voor al het extra werk.

Ik hoop dat iedereen zich af en toe zo gewaardeerd kan voelen als ik op dat moment.

Een stukje eten van de superlekkere taart. De foto toont duidelijk waar de rest naartoe is 😉

This Post Has 2 Comments

  1. tante Wies en nonkel Frans

    Hoi Grim, Bert, Lander en Fien,
    De kop is eraf… jullie zijn mogen /kunnen vertrekken en zijn TOP voorbereid: halleluja!
    Ik wou dat ik erbij kon zijn! Dus nog een Zweeds woordje van ons: Ha en bra resa och nut den vackra naturen (goeie reis en geniet van de mooie natuur)!

  2. Tak (Dankjewel) voor de vertaling. Ons Zweeds is nog niet wat het zou kunnen zijn, maar enkele woordjes kennen we al. Hallo is bv ook een makkie: ‘hey’ of ‘heyhey’. (geen idee of dat juist geschreven is)

Een reactie achterlaten